باصفهان پناهنده گشت و باز چندى در جستجوى نيرو بلرستان رفت و در سال 757 باصفهان بازگشت و در آنجا حصارى شد . اصفهان بعد از مدّتى محاصره تسليم و ابو اسحق دستگير و در سال 758 در شيراز كشته شد و حكومت آل اينجو بپايان رسيد . اين شاه شيخ ابو اسحق مردى شعردوست و شاعر و مصاحب فاضلان و دانشمندان بود و به همين سبب شاعران بزرگى مانند حافظ و عبيد زاكانى و شمس فخرى و فاضلانى از قبيل قاضى عضد الدين ايجى ( ايگى ) در درگاه او مجتمع بوده‌اند . آل مظفّر اينان را بسبب انتساب به مردى موسوم به امير شرف الدين مظفّر ، آل مظفّر خوانده‌اند . مظفّر فرزند منصور بن غياث الدين حاجى خوافى بود كه در حملهء مغول بيزد هجرت كرد و فرزندانش در خدمت اتابكان آن شهر درآمدند . امير شرف الدين مظفر كه در دستگاه اتابكان يزد شهرتى حاصل كرده بود بعدها به خدمت ارغون خان رفت و بعد ازو در خدمت گيخاتو و غازان و اولجايتو باحترام مىزيست و ايلخان اخير او را حكومت ميبد و راهدارى بين كرمان و لرستان تا هرات و مرو و ابرقو عطا كرد و بعدها خدمات ديگرى هم كه از آن جمله آرام كردن قبايل شبانكاره بود بوى رجوع شد تا آنكه در سال 713 درگذشت . پسرش امير مبارز الدين محمّد هم مانند پدر منظور نظر اولجايتو و سلطان ابو سعيد بهادر خان بود و او در سال 718 بهمراهى امير غياث الدين كيخسرو اينجو برادر شاه شيخ ابو اسحق ، حاجى شاه آخرين اتابك يزد را برانداخت و از طرف سلطان ابو سعيد بهادر خان بحكومت يزد منصوب گرديد . ازين وقت حكومت رسمى آل مظفّر شروع شد . بعد از وفات سلطان ابو سعيد در سال 736 مبارز الدين بساط استقلال گسترد و به زودى سيستان و فارس و كرمان و عراق را در تصرّف آورد و در فكر تصرّف آذربايجان افتاد . در سال 759 كه امير مبارز الدين از فتوحات عراق و آذربايجان بشيراز بازمىگشت بسبب تندى و خشونتى كه نسبت بپسران كرده بود دچار توطئه و طغيان آنان گشت ، چنان كه او را مقيّد و محبوس ساختند و بعد كور كردند تا در سال 765 مرد .